Άρθρα ψυχολογίας
-
Γιατί αποφεύγουμε τη μοναξιά και πώς να τη δεις αλλιώς
Η μοναξιά μάς τρομάζει. Γιατί τότε μένουμε μόνοι με τον εαυτό μας. Και δεν είναι πάντα εύκολο να τον ακούς. Μερικές φορές, όμως, η μοναξιά δεν είναι τιμωρία. Είναι μια παύση.Είναι μια ανάσα που μας λέει: “Εδώ είσαι. Ζεις. Και είσαι αρκετός.” Δεν χρειάζεται να τη γεμίζεις πάντα με ήχους ή ανθρώπους. Μείνε λίγο εκεί. Ίσως τελικά εκεί μέσα βρεις αυτό που έψαχνες τόσο καιρό στους άλλους.
-
Γιατί θυμόμαστε περισσότερο τα αρνητικά σχόλια
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει φτιαχτεί για να μας προστατεύει, όχι για να μας κάνει χαρούμενους. Όταν ακούμε κάτι αρνητικό, το μυαλό μας το καταγράφει ως “απειλή”, ώστε να το θυμόμαστε και να προσπαθήσουμε να μην το ξαναζήσουμε. Έτσι, μια κακή λέξη μπορεί να μείνει στο μυαλό μας για μέρες, ενώ δέκα όμορφα σχόλια ξεθωριάζουν μέσα σε λίγα λεπτά. Δεν σημαίνει ότι είσαι “αρνητικός” άνθρωπος, σημαίνει ότι είσαι άνθρωπος. Το κλειδί δεν είναι να αγνοήσεις το αρνητικό, αλλά να μάθεις να δίνεις ίση προσοχή και στα θετικά. Γιατί εκεί βρίσκεται η αλήθεια για σένα.
-
Η διαφορά ανάμεσα στη λύπη και την κατάθλιψη
Πολλές φορές λέμε “είμαι σε κατάθλιψη” απλώς επειδή νιώθουμε λύπη. Αλλά η λύπη και η κατάθλιψη δεν είναι το ίδιο πράγμα.
-
Είναι καλό να είσαι 100 αφοσιωμένος στη σχέση σου;
Είναι καλό να είσαι 100% αφοσιωμένος στη σχέση σου; Η σύντομη απάντηση είναι: όχι μόνο είναι καλό, είναι απολύτως απαραίτητο! Το να είσαι ολοκληρωτικά αφοσιωμένος σε μια σχέση είναι θεμελιώδες για τη δημιουργία ενός υγιούς δεσμού, βασισμένου στην εμπιστοσύνη, τον σεβασμό και την αληθινή αγάπη. Δες μερικούς λόγους για τους οποίους αυτή η πλήρης δέσμευση είναι τόσο σημαντική: Εμπιστοσύνη και σταθερότητα – Μια σχέση στην οποία και οι δύο σύντροφοι είναι πλήρως αφοσιωμένοι είναι πιο σταθερή, γιατί δεν υπάρχουν αμφιβολίες ή ανασφάλειες σχετικά με τις προθέσεις του άλλου. Ανάπτυξη και εξέλιξη της σχέσης – Αν μόνο ο ένας από τους δύο είναι πραγματικά παρών και συμμετέχει ουσιαστικά, η σχέση θα…
-
Οι πέντε γλώσσες της αγάπης
Η αγάπη αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης, όμως ο τρόπος με τον οποίο την εκφράζουμε και τη δεχόμαστε διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.





